بر بزرگان جمت اشکی نمی ریزی ولی
در عزای تازیانت عیش عاشوراستی
بر ابو مسلم نمی گریی که خنداندت ولی
در غم طفلان مسلم شیونت بر پاستی
صد هزاران لاله از ایران زمین شد داغ دار
تو هنوزت شیون از داغ دل لیلاستی
این همه سردارملی غوطه وردرخاک و خون
باز چشمت اشکریز اصغر و صغراستی
گریه بر خواری خود کن گرسرزاریت هست
خنده بر شادی خود کن گرت استغناستی
گریه کن بر انـقراض دولت ساسانیان
کین مذلت ها همه برخاسته ازآنجاسـتی
قرن ها سعی تو در بیگاری بیگانه رفت
برسرت بیگانه زان رو سرور و آقاستی
چکامه از صادق سرمد، بزرگان جم
براستی اگر فکر می کنيد از عربها مسلمان تريد، سخت در اشتباهيد، اسلام در ايران تقليد کورکورانه ای همراه با جهل و خرافه پرستی برگرفته از اسلام عربهاست.
محمد و علی و حسن و حسين همگی عرب بوده اند، اينکه چرا عربها در مرگ خويشان خود مويه نمی کنند ولی ايرانی های تازی پرست در ماه محرم قمه می زنند و خودشان را جر می دهند جای تامل داره، از قديم گفته اند هر که از صاحب عزا بيشتر بگريد، جاهل است!
استاد فرخ خراسانی
ما را چه گر عربی را عرب بکشت
کاری تو را به سنان و وهب مباد
ای پور جم زکوی عرب خود چه دیده ای
هرگز تو را چنین هوس بوالعجب مباد
دین عرب همان عربان را رود به کار
جز دین زردهشت شما را طلب مباد
من از تبار عالی کسرای عادلم
فخرم بجز بدین حسب و این نسب مباد.
0 comments:
Post a Comment